GÜRKAN さんのプロフィールDUYGULARIMIN DİLİ KÖKENİ...フォトブログリストその他 ツール ヘルプ

ブログ


ayrılık

 

 


 

             Image Hosted by ImageShack.us
                   

Tam göğsünüzün ortasında bir yeriniz acıyacak...

Evinizin sizi içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu farkedeceksiniz...

Sokağa fırlayacaksınız, Sokaklarda dar gelecek...

Tıpkı vücudunuzun yüreğinize dar geldiği gibi...

Ne denizin mavisi açacak içinizi, ne pırıl pırıl gök yüzü...

Kendinizi taşıyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandanda kaybolacak kadar küçüleceksiniz...

Birileri size bişeyler anlatacak durmadan...

''Önemli olan sağlık.''

''Yaşamak güzel.''

''Boşver herşey unutulur.''

Siz hiçbirini duymayacaksınız...

Image Hosted by ImageShack.us

Göz yaşlarınızdan etrafı göremez hale geleceksiniz...

o'ndan ölmesini isteyecek kadar çok nefret edecek, az sonra kollarinda ölmek isteyecek kadar çok seveceksiniz...

Hep ondan bahsetmek isteyeceksiniz...

''Ölüme çare bulundu'' ya da ''Yarın kıyamet kopacakmış'' deseler başınızı kaldırıp ''Ne dedin?'' diye sormayacaksınız...

Yalnız kalmak isteyeceksiniz...

Hemde kalabalıkların arasında kaybolmak... ikiside yetmeyecek.Geçmişi düşüneceksiniz... Neredeyse dakika dakika, ama kötüleri atlayarak!

Onunla geçtiğiniz yerlerden geçmek isteyeceksiniz, gittiğiniz yerlere gitmek...

Bu size hiç iyi gelmeyecek ama bile bile yapacaksınız...

Biri size içinizdeki acıyı söküp atabileceğini söylese, kaçacaksınız...

Aslında kurtulmak istediğiniz halde, o acıyı yaşamak için direneceksiniz...

Hayatınızın geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksiniz....

Aksini iddia edenlerden nefret edeceksiniz...

Herkesi ona benzetip kimseyi onun yerine koyamayacaksınız...

Hiçbirşey oyalayamayacak sizi ilaçlara sığınacaksınız...

Bir kaç saat kafanızı bulandıran ama asla onu unutturmayan...

Sadece bir müddet buzlu camın arkasından seyrettiren...

Bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek...

Boğazınız düğümlenecek, dinleyemeyeceksiniz...

Uyumak zor, uyanmak kolay olacak, sabahı iple çekeceksiniz...

Bazen de '' Hiç güneş doğmasa'' diyeceksiniz...

Ne geceeler rahatlatacak sizi, ne gündüzler...

Ölmeyi isteyip , ölemeyeceksiniz...

Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önünüze çıkana sarılmak isteyeceksiniz, Nafile...

Image Hosted by ImageShack.us

Düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek...

Rüyalar göreceksiniz, gerçek olmasını istediğiniz...

Her sıçrayarak uyandığınızda onun adını söylediğinizi farkedeceksiniz...

Telefonun çalmasını bekleyeceksiniz...

Aramayacağını bile bile...

Her çaldığında yüreğiniz ağzınıza gelecek...

Ağlamaklı konuşacaksınız arayanlarla...

Yüreğiniz burkulacak...

Canınız yanacak...

Bir daha sevmemeye yemin edeceksiniz...

Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinizden...

Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksınız...

Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğiniz için kendinizden nefret edeceksiniYaşadığınız şehri terketmek isteyeceksiniz...

Onunla hiç bir anınızın olmadığı bir yerlere yerleşmek...

Ama bir umut...Onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu...

Bu umut sizi gitmekten alıkoyacak...

Gel gitler içinde yaşayacaksınız... Buna yaşamak denirse...

 

                                                           Image Hosted by ImageShack.us

 

ÖĞRENDİM ...

 
Her yaşta öğrenilenler...
 
Yaş 5:İlk oyuncağımın kırılmasıyla başlayan kaybetmenin çocukça acısını öğrendim

Yaş 6:Bu yaşta maddi sıkıntıdan istediğim bayramlıkları alamanın burukluğunu öğrendim

Yaş 7:Okula başladım okulda arkadaşlığın adımlarını attım arkadaşlığı öğrendim

Yaş 8:Hep okumak istediğim resimlerine baktığım yazıları okumayı çok iyi öğrendim

Yaş 9:Öğretmenim tarafından ilk kez tokat yedim gurur nasıl kırılmış öğrendim

Yaş 10:Anne babamın kavgaları yüzünden sabahlara kadar ağlamayı ancak belli etmemeyi öğrendim

Yaş 11:Üzüntünün kötü şeylerin sadece filmlerde olduğunu zannederdim üzüntüyü gözyaşını öğrendim

Yaş 12:Annem tarafından istenmeyen çocuk olduğumu öğrendim..

Yaş 13:Hayata 1-0 yenik başladığım için hayal kurmayı öğrendim elbet bir gün demeyi..

Yaş 14:Geçirdiğim hastalık yüzünden ölüme ramak kala hayata dönmenin mutluluğunu öğrendim her ne olursa olsun yaşamanın güzel olduğunu

Yaş 15:Kendimle gurur duydum duydurdum girdiğim sınavda birinci oldum ödül aldım başarmayı öğrendim

Yaş 16:İlk aşkı öğrendim birini sevmenin nasıl olduğunu

Yaş 17:Küçükken çektiğim acının büyüyünce biteceğini düşündüğüm hayallerim ölmeye başladı hayal kırıklığını öğrendim

Yaş 18:Çalışmayı öğrendim elim ekmek tuttu iş hayatını öğrendim

Yaş 19:Hayatıma soktuğum yanlış bir kişi yüzünden aylarca ağladım aşk acısını öğrendim

Yaş 20:Ailem ilk ölümleri yaşadı Dedem ve babannem vefat etti ölümü öğrendim verdiği acıyı

Hala öğrenmekte olan bir öğrenciyim bakalım daha neler öğreneceğim